در خبرها و تازهها داشتیم که قطعی برق کشور باعث از بین رفتن جان چند نفر از هم میهنانمان شد. همانطور که می دانستیم پس از چند روز از سوی وزیر بهداشت و درمان این سخن رد شد. در همان زمان خبرهایی به گوش می رسید که به خانواده های این قربانیان گفته شده که حق گفتگو با رسانه ها را ندارند.
وزیر بهداشت و درمان گفت: که بیمارستانهای ما مجهز به ژنراتور هستند. البته واقعا برای هر انسان روشن اندیشی این پرسش پیش می آید: چطور در زمانی که برخی از بیمارستانهای ما به کمترین ابزارهای پزشکی مجهز نیستند. به ژنراتور مجهز هستند ایشان مثل اینکه سری به شهرستانهای دور افتاده نزده اند تا ببینند که در زمان خاموشی، برق بیمارستانها هم قطع می شود.
حدود یک ماه است که برق تمام شهرهای ایران چندین بار در هفته قطع می شود حال از خطرها و بد بختی های که در این زمینه برای مردم پیش آمده میگذریم اما این روش حکومت کردن بر مردم ساده ترین و راحترین راه است که یک بار دیگر نا کارآمد بودن مدیران اجرایی را نشان می دهد.
در زمانی که به گفته رئیس جمهور گرامی ایرانیان؛ ایران یکی از امن ترین مکانها برای سرمایه گذاری است در کشور کارهایی مانند سهمیه بندی بنزین و برق و... نشان از نا امنی کشور از سرمایه گذاری دارد.
جالب اینکه این تحولات به اصطلاح اقتصادی در حالی مطرح می شود که تنشها بین ایران و کشورهای باختری بیشتر از پیش شده.
آیا میان این دو؛ رابطه ای تنگاتنگ نهفته است؟ از دیدگاه رئیس جمهور محترم نه. اما رنگین کمان پاداش کسانی است که زیر باران بوده اند.
این در حالی است که عده ای از مسئولان جمهوری اسلامی اشاره کردند که این قطع شدن برقها به خاطر پیشرفتهای اقتصادی است. که از سوی دیگر این سخن رد شد چنانکه آمار حکومتی نیز نشان می دهد به میزان استفاده خانگی برق افزوده شده نه استفاده اقتصادی.
قطعی برق اقتصاد به گل نشسته و بیمار ایران را بیمارتر می کند. و این ادعا که به شرکتهای صنعتی برق داده شده و برقشان قطع نمیشود خود به خود ادعایی پوچ است زیرا شبکه کابلی ایران شبکه ای مرتب نبوده و پراکندگی شرکتها به گونه ای است که این کار شدنی نیست. بیشتر شهرکهای صنعتی نیز که استانداردهای جهانی را ندارند.
همزمان که رادیو و تلوزیون جمهوری اسلامی دیوانه وار به مردم توصیه کم مصرف کردن را می کنند همه بارگاههای شیعیان با انواع چراغها چراغانی شده . وبرق ایران نیز به کشورهای دیگر صادر میشود. کشور دوست و برادر جمهوری آذربایجان نیز که مانند همیشه به ما پول برق بدهکار است.
گذر از مکانهای حساس اقتصادی و تحمل رنج برای پیشرفتهای اقتصادی زمانی است؛ که درب یک به یک کارخانه ها بسته نشده و کشور پر از کالاهای چینی و کره ای نشده و بر نرخ بیکان افزوده نگردد.